PFAS is de naam van een grote groep chemische stoffen die van nature niet in het milieu voorkomen. De afkorting PFAS staat voor poly- en perfluoralkylstoffen. GenX, PFOA en PFOS zijn de bekendste voorbeelden van door de mens gemaakte PFAS-stoffen. Ze stoten water en vuil af en worden gebruikt in veel producten, zoals smeermiddelen, voedselverpakkingsmaterialen, blusschuim, anti-aanbaklagen van pannen, kleding, textiel en cosmetica. PFAS zijn zorgwekkende chemische stoffen: ze breken niet of heel slecht af in het milieu en we weten er nog niet alles van. Daarom is het belangrijk om verspreiding van deze stoffen naar het milieu te blijven aanpakken.

PFAS in voedsel en drinkwater

In een publicatie van het RIVM (4 juni 2021) is geconcludeerd dat we in Nederland te veel PFAS binnenkrijgen via voedsel en drinkwater. Hierdoor kunnen er nadelige effecten op de gezondheid ontstaan. Het RIVM adviseert de overheid daarom ervoor te zorgen dat die stoffen minder worden gebruikt en ervoor te zorgen dat mensen minder in contact komen met PFAS.

Mensen kunnen zelf weinig doen om PFAS in voedsel en drinkwater te vermijden. Drinkwater en gevarieerde voeding zijn belangrijk om gezond te blijven. In het dagelijks leven krijgen mensen in Nederland doorgaans maar heel weinig PFAS binnen. Je wordt er niet meteen ziek van, maar het is voor je gezondheid beter om er zo weinig mogelijk van binnen te krijgen.

Onderzoek naar PFAS in Westerschelde

In november 2021 is door provincie Zeeland opdracht gegeven aan de WUR (Wageningen University & Researchen) en het RIVM voor een onderzoek naar het PFAS-gehalte in de Westerschelde. Hierbij wordt gekeken naar verschillende soorten bronnen van PFAS-blootstelling, zoals vis, garnalen, mosselen, oesters, slib, watermonsters en monsters van onder meer lamsoor in de Westerschelde.

Advies GGD Zeeland

De onderzoeksresultaten worden eind maart 2022 verwacht. Tot die tijd is niet met zekerheid te zeggen in welke mate de concentratie PFAS in de Westerschelde te hoog is en een risico voor de volksgezondheid vormt. Uit de nu bekende cijfers blijkt dat de concentratie PFAS in vis hoger is dan wat gemiddeld wordt gemeten. GGD Zeeland adviseert daarom, in afwachting van de resultaten van het onderzoek, om zelf gevangen vis uit de Westerschelde niet te gebruiken voor consumptie. Daarnaast verwijst GGD Zeeland naar het algemene advies van het voedingscentrum om één keer per week vis te eten. Vis is onderdeel van een gezonde voeding, maar beperk de consumptie van lokaal gevangen vis en eet in elk geval voorlopig geen zelf gevangen vis uit de Westerschelde.

Meer informatie

Kijk voor uitgebreide informatie over PFAS op de website van het RIVM of ga direct naar de pagina met de meest gestelde vragen en antwoorden over PFAS en vragen en antwoorden over te veel blootstelling aan PFAS.