Infectieziektebestrijding

Infectieziekten
Wat doet de GGD
Meldingsplicht huisarts/specialist
Meldingsplicht instellingen
Bereikbaarheid GGD

Infectieziekten

Infectieziekten zijn ziekten die worden overgedragen van mens op mens of van dier op mens. Dat kan direct of indirect gebeuren. Een veel voorkomende infectieziekte als griep wordt direct overgedragen via bijvoorbeeld minuscuul kleine druppeltjes die een besmet iemand verspreidt wanneer hij hoest of niest. Inademing van deze druppeltjes kan een gezond iemand besmetten.
Indirecte besmetting vindt bijvoorbeeld plaats door het drinken van water of het eten van voedsel dat de ziekteverwekkers bevat die een infectieziekte veroorzaken.
Ziekteverwekkers zijn bacteriën, virussen, parasieten of schimmels.

Sommige infectieziekten komen veel voor en genezen relatief snel. Verkoudheid is daarvan een bekend voorbeeld. Andere ziekten kunnen beduidend ernstiger zijn en een adequate medische behandeling vergen.
Tuberculose (tbc), seksueel overdraagbare aandoeningen (soa), voedselinfecties, geelzucht en kinkhoest zijn voorbeelden van infectieziekten die in Nederland nog regelmatig voorkomen. Andere infectieziekten duiken minder regelmatig op, maar kunnen ook grote gevolgen hebben. Dat geldt bijvoorbeeld voor aids, legionella, meningokokkenziekte, polio en tropische ziekten als malaria.

Wat doet de GGD

De Infectieziektenbestrijding van de GGD houdt zich bezig met het opsporen, bestrijden en voorkomen van infectieziekten. Dit gebeurt door het geven van voorlichting en adviezen aan de bevolking over de preventie en risico’s van infectieziekten, door het voorschrijven van medicijnen of het geven van vaccinaties.
Binnen de Infectieziektenbestrijding zijn gespecialiseerde artsen en verpleegkundigen werkzaam.

In bijzondere gevallen, dat kan zijn bij een werkelijke of dreigende epidemie van een infectieziekte, behoort het tot de taken van de GGD onderzoek te verrichten naar besmette personen. De GGD probeert zo spoedig mogelijk te achterhalen waar of door wie patiënten besmet zijn. Dat is bronopsporing. De GGD inventariseert vervolgens zo veel mogelijk contacten van besmette patiënten. Op deze wijze kunnen maatregelen worden genomen om verdere besmetting tegen te gaan.

Meldingsplicht huisarts/specialist/laboratorium

Op 1 december 2008 is de Wet publieke gezondheid in werking getreden. In het kader van de wet moet een aantal besmettelijke ziekten door de behandelend huisarts, specialist en/of een laboratorium aan de GGD worden gemeld. Het gaat hier bijvoorbeeld om ziekten als polio, kinkhoest, meningokokkenziekte (nekkramp), besmettelijke geelzucht, legionella en malaria. De arts infectieziekten van de GGD beoordeelt aan de hand van de melding of er besmettingsgevaar dreigt en of er eventueel maatregelen moeten worden genomen om de volksgezondheid te beschermen.

Meldingsplicht instellingen

Bepaalde groepen in de bevolking zijn extra kwetsbaar voor infectieziekten; dit geldt met name voor zieke personen, jonge kinderen, hoogbejaarden en verstandelijk gehandicapten. Besmettelijke ziekten kunnen voor deze groepen ernstige gevolgen hebben.
In instellingen waar deze groepen verblijven of samenkomen, zoals verpleeghuizen, ziekenhuizen, verzorgingshuizen, kinderdagverblijven, scholen voor basisonderwijs en centra voor asielzoekers, is het mogelijk een ongewoon hoog aantal zieken vroegtijdig op te merken. Op basis van de Wet publieke gezondheid dienen deze instellingen de GGD op de hoogte te stellen van het optreden van een ongewoon hoog aantal zieken. Vervolgens kan de GGD in een vroeg stadium onderzoeken om welke ziekte het gaat en de ernst van de situatie beoordelen. Door het nemen van maatregelen op het gebied van hygiëne, door brononderzoek of door het aanbieden van vaccinaties, kunnen de gevolgen voor anderen worden beperkt.

Bereikbaarheid

Voor verdere informatie kunt u contact opnemen met de dienstdoende piketverpleegkundige, telefoon (0113) 24 94 56.